โลกการทำงานหลังยุคโควิทได้เปลี่ยนไปจากเดิม มีการนำเอาเทคโนโลยีใหม่ๆ เข้ามาเป็นตัวช่วยในการทำงาน โดยเฉพาะเมื่อเราใช้เวลาอยู่หน้าจอคอมพิวเตอร์กันยาวนานขึ้น ด้วยเหตุนี้เอง บริษัท และองค์กรต่างๆ ได้เริ่มหันมาให้ความสำคัญกับเรื่องการดูแลสุขภาพแบบองค์รวมกายและใจ (Wellness) และเริ่มตระหนักถึงการทำงานที่มากเกินไป ทั้งภาระและหน้าที่ที่พนักงานต้องรับผิดชอบกันมากขึ้น นับเป็นเรื่องสำคัญที่องค์กรจะเริ่มพิจารณาผลกระทบด้านสุขภาพ ความเป็นอยู่ของพนักงานตนเอง เป็นที่คาดการณ์ว่าประชากรโลกกว่า 300 ล้านคนมีภาวะการบกพร่องทางการมองเห็นสีต่างๆหรือที่เรียกว่าตาบอดสีนั่นเอง ผู้ชาย 1 ใน 12 คน (8%) และ ผู้หญิง 1 ใน 200 คน (0.5%) ประสบปัญหาเรื่องตาบอดสี และสำหรับประเทศไทยนั้น คาดว่ามีคนเป็นตาบอดสีประมาณ 2,600,000 คน กลุ่มคนทำงานที่มีภาวะตาบอดสีมักจะถูกมองข้าม และต้องพบเจอกับปัญหาในการทำงาน โดยขาดความเข้าใจที่มีต่อภาวะของพวกเขาที่สิ่งแวดล้อมต่างๆได้รับการออกแบบมาสำหรับคนปกติทั่วไป ซึ่งส่งผลกระทบต่อการใช้ชีวิตประจำวัน และในหน้าที่การงาน ภาวะตาบอดสีในสถานที่ทำงาน การเกิดตาบอดสีนั้นมีหลายสาเหตุด้วยกัน สาเหตุที่พบได้บ่อยคือสาเหตุจากกรรมพันธุ์ โดยเฉพาะจากแม่สู่บุตรชาย อีกจำนวนหนึ่งเกิดจากความเจ็บป่วยที่เกิดขึ้นมาภายหลัง อาทิ โรคเบาหวาน, โรคเอ็มเอส ซึ่งเกิดจากการอักเสบของปลอกประสาทในระบบประสาทส่วนกลาง, การเสื่อมลงของจอประสาทตา และผลข้างเคียงจากยา หรือสารเคมี ภาวะตาบอดสีได้ส่งผลกระทบโดยตรงต่อการทำงานในหลากหลายอาชีพ สำหรับตัวพนักงานหรือลูกจ้างเองก็ต้องพบกับความท้าทายในการทำงาน ไม่ว่าจะเป็นการเข้าถึงข้อมูลจากแหล่งข้อมูลต่างๆ เช่นการเข้าเว็บไซต์, การสร้างเอกสารสเปรทชีท, การนำเสนองาน เป็นต้น ผู้มีภาวะตาบอดสีอีกจำนวนหนึ่งยังต้องเจอกับปัญหาในการทำงานที่เกี่ยวข้องกับเครื่องจักร อุปกรณ์ และเทคโนโลยีต่างๆ ด้วยเหตุนี้เอง การดูแลพนักงานที่มีภาวะตาบอดสีนับเป็นเรื่องสำคัญที่บริษัทไม่ควรมองข้าม เป็นที่คาดการณ์ว่าทุกองค์กรที่มีพนักงานชายมากกว่า 12 คน จะมีพนักงานอย่างน้อย 1 คน ที่มีภาวะตาบอดสี และยังไม่นับรวมถึงบุคคลที่เราอาจต้องติดต่องานด้วย อาจจะเป็นลูกค้า หรือซัพพลายเออร์ต่างๆ ซึ่งกว่า 4.5% ของคนเหล่านั้นอาจมีภาวะตาบอดสีด้วยเช่นกัน อุปกรณ์ที่เลือกใช้ในการทำงานจึงต้องเหมาะกับทุกคน เริ่มต้นด้วยเทคโนโลยีที่ใช่ เทคโนโลยีจอภาพแบบ OLED